Nowhere To Go · Random Thoughts

Yung sobrang gusto mo ng bumitiw pero hindi mo magawa kasi ang daming maaapektuhan at masasaktan. Pero sa totoo lang, pagod na pagod ka na. At gusto mo ng tumiwalag. Pero kumakapit ka pa rin at sumasamo na baka magbago pa ang lahat at umayos muli ang sirang pagsasamahan. 

Pero hanggang kailan? Hanggang kailan ka aasa? Hanggang kailan ka ngingiti kahit na ang saloobin mo ay sumisigaw na at umiiyak? Hanggang kailan? 

Hindi na ata gagana yung hanggang maubos ang lahat ng bukas. Dahil pag hinintay mo yun – malalagutan ka na ng hininga pero wala pa rin. Ganon pa rin. Hirap ka pa rin. Masakit pa rin. 

Pwede bang tama na? Nakakapagod na talaga. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s